معنای این عبارت درخواست تعجیل و شتاب در فرج آل محمد (صلی الله علیه و اله)و فرا رسیدن هر چه زودتر زمان ظهور مبارک و مسرت بخش امام زمان (عج) می باشد
منظور از «فرج» در روايات، ظهور حضرت مهدي(عج) است. و معناب و عجل فرجهم يعنی گشايش آنها را - به سرعت - برسان. و با فرج حضرت حجت (سلام الله عليه) در کار همه چهارده معصوم فرج حاصل می شود. در کتاب روايي بحارالانوار، ج 52، باب فضل انتظار الفرج، به اين معنا اشاره شده است
از ظهور حضرت مهدي(عج) به «فرج الله» تعبير شده است.(بحارالانوار، ج 52، باب فضل انتظار الفرج، حديث 2) با ظهور حضرت مهدي(عج) آنچه ائمه(علیهم السلام) مي خواسته اند به وقوع مي پيوندد و در حقيقت فرج خدا که خواسته ائمه(علیهم السلام) است با ظهور حضرت حجت معنا پيدا مي کند. بدين لحاظ، ائمه (علیهم السلام) داراي فرج هستند زيرا فرج الله را فرج خود مي دانند و فرج خدا در ظهور حضرت مهدي(عج) تحقق مي شود. 3- چون ائمه (علیهم السلام) بالذات متحدند و از حيث ظهور مختلفند.(شرح مقدمه قيصري، سيد جلال الدين آشتياني، ص 912) بنابراين گرچه در زمان حضور ظاهري ائمه(علیهم السلام) چنين فرصتي دست نداد تا فرج الله به صورت ظاهري حاصل شود، اما چون ائمه (علیهم السلام) نور واحدند و ذاتا متحد، با ظهور حضرت مهدي(عج) در واقع، همه ائمه(علیهم السلام) ظهور کرده اند. ( هزار و يک نکته، استاد حسن زاده آملي، نکته 288)
دلیل عبارت «و عجّل فرجهم» از چه زمانی به صلوات اضافه شده است.
پاسخ اجمالی
با تحقیق و جستجو در روایات به دست میآید؛ اضافه شدن واژه «و عجّل فرجهم» و «عجّل اللهمّ فرجهم» به صلوات در زمان پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) و ائمه اطهار (علیهم السلام) بوده است، برای نمونه به چند روایت اشاره میشود:
1. در دعایی با نام «دعای حریق»1 که امام صادق(علیه السلام) از امامان پیش از خود نقل میکند که جبرئیل بر پیامبر اسلام(صلی الله علیه و اله) نازل شد و این دعا را به آن حضرت تعلیم داد.۲ در فرازی از آن آمده است: «...اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ وَ عَجِّلِ اللَّهُمَّ فَرَجَهُم .۳
2. امام حسین(علیه السلام) از امام علی(علیه السلام) دعایی را نقل میکند که در فرازی از آن چنین آمده است: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى طَیِّبِ الْمُرْسَلِین ... صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم.»۴
3. اسحاق ابن عمار میگوید به امام صادق(علیه السلام) عرض کردم من از عقربها میترسم، امام(علیه السلام) پس از بیان آداب خاص، فرمود، سه مرتبه بگو: «اللَّهُمَّ رَبَّ أَسْلَمَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»5
4. در روایت دیگری امام صادق(علیه السلام) میفرماید: هرکس بعد از نماز صبح و نماز ظهر بگوید: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ »، نمیمیرد مگر اینکه قائم از آل محمد را درک کند.6
5. عمرو بن ابی مِقدام میگوید: امام صادق(علیه السلام) دعایی را به من یاد دادند و فرمودند خیر دنیا و آخرت در این دعا جمع شده است، در یک فقره از آن دعا آمده: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ رُوحَهُمْ وَ رَاحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ وَ أَذِقْنِی طَعْمَ فَرَجِهِمْ وَ أَهْلِکْ أَعْدَاءَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس»7
دلیلش هم درخواست رهایی از غم و اندوه و تقاضای گشایش در کارهای اهل بیت (علیهم السلام) بوده است.
فهرست منابع:
1 کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح (جنة الأمان الواقیة و جنة الإیمان الباقیة)، ص 72، دار الرضی (زاهدی)، قم، چاپ دوم، 1405ق؛ شیخ طوسی، ابو جعفر محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 1، ص 220، مؤسسة فقه الشیعة، بیروت، چاپ اول، 1411ق؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 83، ص 165، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.
2 مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 83، ص 171 – 172، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.
3 المصباح (جنة الأمان الواقیة و جنة الإیمان الباقیة)، ص 78؛ مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 1، ص 226.
4. شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، محقق و مصحح: موسوی خرسان، حسن، ج 3، ص 83 – 84، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
5. کلینى، محمد، الکافی، محقق و مصحح: غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج 2، ص 570، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
6. مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 83، ص 77، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.
8. الکافی، ج 2، ص 583.
برچسب:
نویسنده: روژان قاسمی